Jouw grote wens is om een kindje te krijgen, maar toch word je elke maand weer ongesteld terwijl je er alles aan doet om zwanger te worden.
De huisarts zegt dat je het nog maar even een paar keer moet proberen en daarna dan wel naar het ziekenhuis doorverwezen kan worden, maar jij voelt dat er meer mogelijk is en wil alles op alles zetten voor een natuurlijke zwangerschap.

Je hebt eigenlijk nooit gezondheidsklachten gehad en had dus ook niet verwacht dat het niet zou lukken om zwanger te worden. Je let goed op wat je eet en drinkt ook al maanden geen alcohol meer. Elke keer als je weer ongesteld bent verbaast het je, omdat je er steeds een goed gevoel over hebt.
Overal om je heen worden vriendinnen en collega’s zwanger.
‘Het was binnen 1 keer proberen al raak’. Je hebt een dubbel gevoel terwijl ze het zegt. Je zou blij moeten zijn en reageert ook wel met een dikke glimlach, maar diep vanbinnen voel je de onzekerheid beetje bij beetje groeien. Waarom lukt het bij haar nou wel en bij jou niet?
Er zijn al een paar belangrijke feestdagen met familie voorbij gegaan waarvan je dacht dat je die zwanger zou meemaken. De volgende komt er aan maar je hebt geen zin om er naartoe te gaan. Dit maakt je verdrietig, want je kon er altijd heel erg van genieten. Maar nu vind je het steeds moeilijker om aan familie uit te leggen dat je inderdaad al naar de huisarts bent geweest, dat je inderdaad al let op je voeding en ook al foliumzuur slikt. De goedbedoelde adviezen werken allemaal niet.
Steeds vaker lig je in de nacht wakker en scrol je over de forums waarvan je eigenlijk wel weet dat het je niet gaat helpen. Er is zoveel verschillende informatie te vinden, maar je weet inmiddels ook dat ook deze losse tips niks gaan veranderen, die heb je namelijk allemaal al geprobeerd.
Jullie intimiteit voelt niet meer hetzelfde. Je kan alleen nog maar denken aan de goede timing en je geniet er niet meer van. Je partner is heel begripvol, maar je merkt aan de kleine suggestieve opmerkingen wel dat hij het wel jammer vindt. Net zoals jij, maar het lukt je niet meer om je open te stellen.

Als er nu niet iets gaat veranderen ben je bang dat je de medische molen in zal moeten, maar zo ver wil je het niet laten komen. Je weet namelijk wat voor fysieke en emotionele rollercoaster dat zal worden en je wil er alles aan doen om dat te voorkomen.